Bloggur eftir Dinu Jensdóttir Bech.

Hevur t√ļ s√¶√į √¶labogan fyri stuttum? Hevur t√ļ hugsa um,¬†hvussu st√≥rur hann er,¬†t√° hann strekkir seg √ļt yvir v√łtn og ong.¬†Gula, rey√įa og bl√°a str√≠pan sp√¶la s√¶r og skapa fj√łlbroyttar litir millum s√≠n. Eyguni vendast fr√° svarta asfaltinum upp √≠m√≥ti himli. H√łkurnar detta undan og eitt sm√≠l kemur √° varrarnar.¬†

 

Sum blonku eygu vendast m√≥ti bo√įanum, spennir hann seg √ļt og ger s√≠tt √≠tasta at v√≠sa s√≠nar litir. Litir, sum eru virka√įir vi√į Skaparans hond. √Ā√įrenn sirmi hasar av, rembir hann s√¶r eina s√≠√įstu fer√į og litirnir gerast sterkir og bjartir. S√≠√įan hv√łrva teir. √Ülabogin, hann er naka√į heilt serligt. Eyglei√įir t√ļ hann vi√į barnaeygum er hann st√łrsta undri i einum gerandisdegi. √ćsta√įin fyri at forkl√°ra hann vi√į t√≠ l√≠tla or√įfeinginum b√łrn hava, so tekna tey hann. Tey tekna √¶labogan, bl√≥mur og f√≥lk, sum gle√įast um hesa serst√łku sj√≥n av √¶laboganum.

 

Hyggur t√ļ √≠ alis- og evnafr√ł√įi b√łkurnar, siga t√¶r t√¶r, hvussu s√≥larlj√≥si√į speglar s√¶r √≠ regndropunum. Hetta spegli√į skapar √≥teljandi glitrandi litir, litfagrar stj√łrnur, i√į sk√≠na. Sum eg undrist √° hetta skaparaverki√į, kann eg ikki anna√į enn takka Skaparanum fyri, hvussu st√≥rur og genialur Hann er. T√° eg so harafturat hugsi um or√į Guds, fl√Ĺtur gle√įin yvir. Ta√į minnir meg √°, hvussu st√≥ran k√¶rleika Gud hevur til okkum. Hvussu sannor√įa√įur Hann er, t√° Hann gevur eitt lyfti. Ta√į er ta√į eg s√≠ggi, t√° eg s√≠ggi √¶labogans litir.


√Ülabogin hugtekur meg so. Ein spegil, sum kastar aftur lj√≥si√į, i√į Hann f√¶r. G√¶vi ,at eg var ein sl√≠kur √¶labogi, at eg kundi m√≥ttiki√į lj√≥s fr√° Gudi og kasta ta√į aftur og l√Ĺst vi√į alskyns litum. M√≥ttiki√į lj√≥s √ļr B√≠bliuni og kasta ta√į aftur √≠ k√¶rleika. L√Ĺst vi√į alskyns litum fyri menniskjum og fortalt teimum, hvat √¶labogin veruliga hevur at siga. Nevniliga: “Jesus elskar teg!”🌈

 

#L√≠vGivi√įBertvi√įTr√ļgv #√Ülabogin🌈#PatentUpp√°√Ülabogan

Skriva vi√įmerking